Mecburen…
Zakkum ekilen yerde hiç gül biter mi
Kim, ne ektiyse onu biçer mecburen
Mümkün mü? karga bülbül gibi öter mi
Miadı dolan,serden geçer mecburen
Altına,akçeye kul olup tapan
Aldanıp,aldatıp,batıla sapan
Masuma,mazluma haksızlık yapan
Mizanda adaleti seçer mecburen
Su arar bulur yatağını,akar alışır
Eğilen her baş ayağa bakar alışır
Çengi,kemeri,zili beline takar alışır
Kötü nam sahibiyle göçer mecburen
Tilki çok kurnazdır, hem de çok kıvrak
Kibirliye hem mübah,her şey O’na hak!
Muhtaçtır Kırk teyide yazıp,çizdiği evrak
Kirli çamaşırını döküp,saçar mecburen
Can bedendeyken sakın umudu kesme
Rızık kefillidir, geç, güç olursa küsme
Kalabalıkta yapa yalnız yel olup esme
Arkasızdan dost,arkadaş kaçar mecburen
E.TOPRAK
Emsal Toprak
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 00:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!