Buz mavisiydi Şubat'ın adı.
Aşıklar,ellerinde güllerle siperlerinde.
Bir ben beklentisiz,bir ben sensiz
Hep bir gri,hep karanlık gecemde.
Umutların kadar beyaz karların içinden,
Bir Beykoz kadar yeşil,bir Üsküdar kadar turkuaz,
Bir Kadıköy gecesindeki coşkulu halinle gel.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta