Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'kıvırcık saçlarına ak düşerse bir gün
gözlerinin feri sönerde
bu şiir anlamını yitirirse bir gün;
sen,
Mavi Gözlü Çocuk! .. ' Tümüyle güzel bir şiir ama bu bölümü daha çok sevdim. Tebrikler, sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta