Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kimseyi sevmeyen biri sevmekten ne anlar*. Elbette sizin de onu sevmediğinizi düşünebilir öğretmenim. Şaşırmamak gerek... Bence mavi düşlerinizi kimselere terketmeyin. Bari onlar sizde kalsın. Kutluyorum etkin kaleminiz. Nicelerine diyorum. Esenlikle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta