Ne gökyüzünün, ne de gözlerinin mavisi
Beni böyle alıp götüren
O hırçın, deli, karanlık Karadeniz'in mavisi...
İnsanın içini ürperten, titreten
fırtınanın mavisi...
Dalgaların kıyıları şamarlarken
çıkardığı mavi...
Dost dost diye nicesine sarıldım
Benim sâdık yârim kara topraktır
Beyhude dolandım boşa yoruldum
Benim sâdık yârim kara topraktır.
Nice güzellere bağlandım kaldım
Devamını Oku
Benim sâdık yârim kara topraktır
Beyhude dolandım boşa yoruldum
Benim sâdık yârim kara topraktır.
Nice güzellere bağlandım kaldım




ellerini tutmadan, gözlerine bakmadan,
çıkıp gittiğin hayatımdan
affeder miyim seni
şarkılar söyleyen çakıl taşları
patladığında dalgalar kıyıda
topladığım mavi camtaşlarımı
gökyüzünden kopardığın her yıldızı
gözümden akan her damla yaşı
alıp giden seni affeder miyim
ittiğin köşelerde
duymadığın feryatlarımı
karadenizin mavisi
sence seni affeder mi?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta