Mavi Şiiri - Müzeyyen Önder

Martının kanat sesinde
özgürlüğüm,
Mavi yeniden kucaklar beni.

Yağmurun hüznüyle ıslanırken
bedenim,
zihnim arındıkça derinliklerinde,
her damlayı içime çeker,
gözlerimi yolumun pusulasına çeviririm.

Değil mi ki her zıtta bir güzellik saklı,
elbet güneş doğar
doğunun şefkatli kucağından.

Umudu fısıldarken kulağıma,
öğrenirim
yeniden gülümsemeyi.
İnsan, yağmurda ıslansa da bilir;
güneşin sıcaklığını taşır içinde,
ışığını saklar sırtında…