Mavi Şiiri - Can Elif

Göğün mavisi serin,
Kuşlar uçuyor bulutlu ve buğulu gözlerimden ,
Bir kalp özlem dolu konu sen olunca,
Mevsimler geçer içimden kuşlarla beraber,
Söylüyorum bu bir veda değil baba,
Tan vakti kalbim çekiliyorsa,
Bir duvar ördüm sağlam kale sandım,
Etrafın neden mermerdir mezarların,
Bir kalp krizi beni neden tetikliyor ki
Mezarlık soğuktu kabul,
İnsanlar gördüm sarrafa versem işlenmez,
Sahafa gitse kitap olmaz ,
Atölyeye versen pul etmez ,
Dünya kötü dünya hiç bu kadar zalimliğin içinde!
Bense neresindeyim bu kötülüğün içinde iyilikle yaklaşıyorum elim ayağım titriyor,
Düşünüyorum sadece arafta olmak neden,
kendim olmaktan başka hiçbir şey yapmıyorum.
İyi bir şey nasıl inşa edilir bir çocuğun dünyasında,
İyi birşey nasıllar zihnimde tek bir kişi var diyor kötülüğe karşı seni sen kılan kalbin içindeki his,
O his ki dünya yansa duyma diyor,
Çünkü içimde gülümseyen bir his,
İyiki derim iyikilerde yaşama sebebim,
Bir parça umut gözlerimi dolduran,
Umut işte duasını ettiğim dünyaya karşı güçlü durma sebebim,
Gece sabaha karşı çoçuklarla selamlaşmak,
Sokağın başında köpekler ve kediler dostum,
Beklentiye girme hayat kısa ve sorumluluklar mı ?
Bir beklentim var nefes alabildiğim sürece ciğerlerime nefes kadar yakınken,
Hayat damarlarıma hücrelerime kadar varken,
İşte sebep bu güzel neden var !
Göğün içinde ve yeryüzündeki yaratılan bir şey hiçlikte çok şeydir zerrene sahipken sevdiğim