Bir düş gibiydi o zamanlar,
Sadece mutlu, mesut anlar kaldı aklımda.
Evet, çocukluğumdan bahsediyorum,
Kin nedir, öfke nedir bilmeyen çocukluğum.
Belki de şu anki yaşam bir rüya,
Annem kaldıracak beni sabahın altısında.
Okula ders işlemeye gideceğim güya,
Aklım kalacak mahalledeki terleme seansında.
Gerçek huzur neydi hatırlamıyorum,
Son sırıtışım; üç çocuğun kovalamacasında galiba.
Şimdi tek kaygım ne, biliyor musun?
O anların aklımda kalması galiba.
Gözleri parlayan bir velet…
Sen, sen ben misin yoksa bir hayal mi?
Kirpiklerim ıslak, sesimde hıçkırıklar,
Bu zıtlık aynı insanda yaşanabilir mi?
Kayıt Tarihi : 11.3.2026 23:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!