kimsin sen?
kime tutundu ellerim bir boşlukta..
kolum kanadım kırıktı oysa..
sen bulutlardan aşağı beni yalnız bırakırken..
içimde bunca kıvranan
aciz mısralarla noktalarda oyalanan..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mistik.. dolambaçlı.. içten düğümlü..hırçın bir şiir II.Yenicileri anımsattı..Kutlarım değerli kalem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta