Karşıma dikilmiş bana bağırıyordu.
Yüzünün almış olduğu o iğrenç ifadeyi görebilseydi bir daha kimseye kızmazdı.
Nefret doluydu.
'Sen şöylesin,sen böylesin,şöyle yapıyorsun,böyle yapıyorsun'diyerek nefretini kusuyordu üstüme.
Ona karşılık vermek istesem de nefretinin çığlığı kulaklarını sağır etmişti, beni duyamazdı.
Sustum.
Oysa onun için ne kadar çok şey yapmıştım.Bir sürü fedakarlık...Hepsini hatırlıyorum.Dün gibi...
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




İlgiyle okudum...Saygılar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta