Maskeler düşerken Şiiri - Murat Ülkü

Maskeler düşerken yerlere bir gün,
Pazar tezgahıdır dostluğun her gün.
İyilik öndedir çürükler sürgün,
Aldatır sanır o zavallı hali.

Doğruluk insanın özünde ayna,
Yalanla kurulmaz gönülde bina.
Garip Murat der ki gelme oyuna,
Dili bal, kalbi zeh olan şu fani.

Güler yüzle örter kirli pasını,
Süslü kılıf sarar kin kumpasını.
Pazara çıkarmış boş fiyakasını,
Özü çürük olan harcar zamanı.

Güven bir kaledir yıkılır anlık,
Vefa arama hiç kalbi karanlık.
İyiler elenir darlık yamanlık,
Ardında gizlenir bin bir yalanı.

İnsan sarraflığı zormuş dünyada,
Surete bakanlar kalır rüyada.
İki yüzlü olan batar deryada,
Kendi kuyusunda boğulur hani.

Yüzüne gülene hemen inanma,
Dışı gül bahçesi içi kor yanma.
Tatlı sözlerine kanıp da kanma,
Akrep gibi sokar arkadan seni.

İhanet pazarında kurulur tezgah,
Öne saflık dizilir arkası eyvah!
Maske düştüğünde çekilir bir ah,
Ziyan eder ömür boyu güveni.

Dostluk dediğin bak tek yüzle olur,
Doğru olan her dem menzili bulur.
Eğri ağacın da gölgesi yamulur,
Mevla bilir ancak kalpte giz kalanı.

Gönül kapısını sıkı tutmalı,
Kötü niyetleri rafa atmalı.
Dürüstlük tadını canda tatmalı,
Unutma, her fani tadar ölümü.

Garip Murat söyler sözün hasını,
İkiyüzlü olan tutar yasını.
Dostun sırtından yer en acısını,
Hakk’a sığın, O’dur her yerin hanı.