Ağlıyordu gök yüzü
O benden gittiği gün
Sanki nehirler tersine akıyor
Dağlar büyük bir gürültüyle sarsılıyordu
Güneş doğmadı o gün
Ay tutuldu kederinden
Yıldızlar işiklarını söndürdü birer birer
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Yalanlarla sunduğu aşkı
Kalbinden söküp atmalı
Sus yüreğim ağlama artık
Kalbini verdiğin çıktı vefasız
Senin kaderindir yalnızlık
Diline saglık
Hüsamettin Sungur
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta