Öylece durup kaldım beyazlığın karşısında
Herşeyi kaybetmiş mahzun bir çarşaf gibiydi
Seyrediyordum bozguna uğramış yüreğimi
Gözlerim manasızlaştı ansızın,
Ellerim tren rayları sanki
Gelip geçer yüzlerce yaralı vagon avuçlarımdan
Tam karşımda bahar gibi papatya tacım
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Sevgili Şairim,Şiirinizde hem sitemi,hem de sevme duygusunu o kadar güzel,bir o kadar da ustaca işlemişsiniz ki dizeleriniz karşısında duygulanmayacak ve göz yaşlarını yüreğine akıtmayacak birinin çıkabileceğini düşünemiyorum.Sizi içtenlikle kutluyorum.
Mutluluk ve umutların o güzel yüreğinizde her sabah rengarenk çiçekler açmasını,her gün değişik kokmasını ve bir tek yaprağının bile hiç solmamasını diliyorum.Selam ve sevgilerimle...Hüseyin Erdoğan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta