EMEL SİNECİKLİ HAYATI
İnsan bazı kere,hatıra gelen bir hayali tanıyamaz; o kadar güzeldir.
Zihinden uçan bir fikre yetişemez; o kadar yüksektir.
Kalbinde doğan bir hissi bulamaz; o kadar derindir.
Bu acz ile feryat koparır,yahut pek karanlık bir şey söyler,
Yahut hiç bir şey söylemezde kalemini ayağının altına
alıp ezer............
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!