Masa; kendine yaşayamayanların masası
masadaki duruş, kendiyle anlaşamayanların
üstünde sekliğe el sallayan umutsuz rakılar
umutsuzluk; sarışın bir kadının sürekleyen susması
kulağında bir çığlık zinciri, senin çığlığın
yoksa bir leşten mi bulaştı bu hayat artığı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta