Maruzat Şiiri - Fatih Emre Katrehanoğlu

Yanımda sen ol
Her şey karşımda
Kim durabilir ki
Sevgimde tam aşkımda.
Aştım da geldim zamanı koşa koşa
Zamandır kaderi tazeleyen
Beni sana tutsak eden.
Gözlerinin sonsuzluğunadır hicretim
Ensar! bir yer ver sinenden muhacirine
Sar ve sakla…

Akla sığıyor inan her şey
Sana aşkla bakınca
Olmazlar oluyor
Yola senden çıkınca
Biliyorum tekerrürü
Benzeri yoktur aşkın
Zira;tekilinde tekilisin birinci şahsım…
Sanrıların sanırlılığının arttığı zamanları da gördüm
Lakin gerçekliğinle üstünü örttüm
Öksürdüm ciğerlerimden
Senden ayrı çektiğim nefesleri
Ben sende bizi ördüm…

Ölümü bu denli severken
Korkabiliyorsam ölümden
Bir güvercin ürkekliğinin kisvesinde
Ayrılmak zor geliyorsa senden
Anla ki cesaretsizliğim peşimden gelecek
İki damla gözyaşınadır sevgilim
Bilirsin sana da bahsettim
Ecelden sakınmam bedeni
Yüz çevirtmem kendime
Aşkımı var edeni
Senden önce de,sonra da terk etmektir yeri
Yüreğime oturan karabasan misali
Yaşama tezatım ölüm kadar
Seni yaşayamamak değil maruzatım
Ben senli ebediyeti arzulayan zatım…
Ben sende ebediyeti keşfeden zatım…

Ocak 2007