Aci denizinde bogulmusum delicesine
Sevgizlik nasır tutmus henüz adını yeni koyabildigim bu günde
Ne gemiler bilir varlıgımı nede içindeki sesler duyar beni bir adımda
Yasamının içinde susup konusan tüm tümcede
Herkez kendine bakmakta oldugu bu zamanda
Kim duyarki beni yada kim sarabilirki acılarımı
Tüm kulaklar kapalı acıya, tüm yüzler küsmüş aşka
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta