Maria Proserpina Şiirleri - Şair Maria P ...

0

TAKİPÇİ

Maria Proserpina

Dostum, duyuyorsan beni söyle. Sahici mi kabullenişlerin? Gidişlerinde neyi gizledin? Dostum, görüyorsan halimi sen de bana sor. Neden kararların iradesiz böyle? Bende aradığın, sende mi söyle. Ah güzel dostum, tanrı ölüyor ve biz daha da tutunuyoruz şu boş dünyaya. Gökyüzü mavi, buna mı kandık acaba? Fındık kokusunda mı bulduk bedenimizi? Hangi sarhoşluk aşk kadar tatlıdır, sen söyle. Dostum, yalanların sonu yok. Şüphe ettikçe gerçek yok oluyor. Geceler taşıyor sabahlarımızdan, bir günümüz bin karanlığa dönüşüyor. Gel düşman olalım biz, en şehvetlisinden. Öfke dolsun sevişmelerimiz. Günahı şeytanın elinden alalım. Bizim olsun en adi bakışmalar, biz olalım en büyük günahkâr. Ah güzel dostum, gel düşman olalım biz

Devamını Oku
Maria Proserpina

Vakit geçti çoktan, veda geliyor arkamızdan. Çaresiz beklemekteyim. Her şeyi denemiş olmanın ferahlığı içindeyim. Beni unutma, bunlar son adımlar. Kırgındır bazı vedalar. Beni unutma, bunlar son adımlar.

Devamını Oku
Maria Proserpina

Yoluna gitmek, önüne bakmak değildir. Gözü arkada da yürür insan. Yakınları uzak eyleyen gönlümü soğutma. Zaten usanmışım yazı özleten baharlardan. Adını geçmişe verdiysen, umudu bana tanıtma. Unutalı zaman geçti arkadaşım, elimi uzatamam. Yürümeyecek miyiz yolları? Başı gövdeden ayırırcasına kesinse kararın; gözümü arkada bırakma.




Devamını Oku