Sessizlik hükümrân, sokaklar ıssız
İnsanlar uyurdu, uyurdu deprem!
...
Gecenin bir vakti, birden apansız
Maraş’ı acıya, doyurdu deprem!
On ayrı bölgede, hüzünlü fasıl!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"ŞÜPHESİZ BİZ, SİZİ AÇLIKLA, KORKUYLA, MALLARDAN,CANLARDAN VE ÜRÜNLERDEN EKSİLTMEKLE DENEYİP SINARIZ. SABREDENLERİ MÜJDELE!" -Ayet-i kerime meali-
"YOKSA SİZ, DAHA ÖNCEKİ MİLLETLERİN YAŞADIKLARI SIKINTILARI YAŞAMADAN VE ÇEKTİKLERİ ÇİLELERİ ÇEKMEDEN, 'BİZ İMAN ETTİK' DEYİP DE, ARDINDAN DA HEMENCECİK CENNETE GİRİVERECEĞİNİZİ Mİ SANDINIZ?" -Ayet-i kerime meali-
Hayırlı sınavlar ve sabr-ı cemiller dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta