Maralı Şiiri - Şerife Gündoğdu

Gönül çeşmesinden çağlayan pınar,
Gönülden gönüle bir köprü kurar,
Gül kokulu sesi gökleri sarar,
Sazının telinde dildir Maralı.

Özü doğru, sözü haktan nişane,
Gönül bahçesinde o bir pervane.
Ezelden sevdalı, candan divane,
Aşka kanat açan dal’dır Maralı.

​Anadolu kokar her bir avazı,
Kışı bahar eyler elinde sazı.
Ozanlar içinde dinlenir sözü,
Güzeller güzeli kul'dur Maralı.

​Mızrabı vurdukça inler derinden,
Yürekler sarsılır sanki yerinden.
Muhabbet bağının şen güllerinden,
Gonca gonca açan güldür Maralı.

​Dost bağında açan bir gonca güldür,
Ozan, Maral'ının dostları boldur.
Yüce Mevlâ'm her dem yüzünü
güldür.
Petekten süzülen baldır Maralı.

Şerife'yim dosta fedadır canım,
Muhabbet bağında sürer devranım.
Dosttan gelir dosta gider kervanım,
Her mevsim açılan güldür Maralı.