Maral Şiiri - Mecit Aktürk

Ey gönül dağımın nazlı maralı
Avcıydım, ardına düştü say beni.
Kar, boran, kış demem, olmam oralı
Uğrunda engeller aştı say beni.

İmtinâ etsen de selam vermeden
Gülümsün, goncamsın; gitmem dermeden
Gönül bağlarımda sen yeşermeden
Hayatı anlamsız, boştu say beni.

Âhu gözlerini görünce bir an
Savruldum aşkının oduna, inan
Adını andıkça âh edip yanan
Sevdası kalbinden taştı say beni.

Gönülde fırtına koptuğu zaman
Dost bilip herkese edilmez güman.
Kasvet girdabında güvenli liman,
Bahtının payına muştu say beni.

Somurtan geceme, kâbusa inat
Umut ol rüyama, sevginle ıslat
Ne etsem beyhûde, haramsa vuslat
Bir Mecnûn toprağa düştü say beni.