MANİDAR
Eğik eğik başlar, sessiz yolculuklar,
Sessizlikte uzayan “yollar” manidar
Soluk, yıpranmış bir harabe gibi
Yüzü bitkin, hali perişan “insan” manidar
Kederli bakışlar altında büyüyen gözler,
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta