Manda ve Himaye Şiiri - Uğur Musab Şahin

“En büyük cezadır af ve sükûnet”
Bin yıl önce ki söz, Kaçkarlı Mahmut.
Zorbalığa karşı şiddet, belki zaruret,
Doğru ve adil olan, hakem-i Mabut…

Zalime merhamet, zulmü sıra da,
Hem de mazluma bir ihanettir.
Zengini zalim olmuş, bak bu asırda,
Zannetmeyin sözüm bir kehanettir.

Geçmişte yaşanan o canlı görsel,
Paşaların yaptıkları ihanetlerdir,
İnönü’sü, Kel Ali’si o Cemal gürsel,
Yapılanlar Türk halkına bir eziyettir.

Manda ve himayeyi kabul edenler,
Yirmi milyon halka, kan kusturdular.
İslam ile uğraşan bu devşirmeler,
Zulüm, açlık, idamla hep susturdular.

O, Osmanlı tokadını yiyince halktan,
Yetmiş beş yıl iktidara gelemediler.
İslam’la uğraşmanın faturası haktan,
Yanlışla doğruda, yer değiştirdiler.

Siyasi bir yaklaşım değil niyetim,
Hak etmedi bu millet, bu devletim,
Siyaset ötesidir, bütün sözlerim,
At izi ve it izini kim karıştırdı?
2026