NANAVGAT
Hazan yağmuru insanı üşütüyor
Yapraklar dallara küsmüş kopuyor
Cennet Manavgat'ım gül kokuyor.
Irmağı bu kadar mavi,sessizce akıyor
Dalda kuşlar, dans eden suya bakıyor
Toprak, güneşi sarmış,mis gibi kokuyor.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta