Mânâ düştü eşyaya,
Sırlar bir bir açıldı,
Akıl,idrak,kalb,Mânâ,
Ruha rahmet saçıldı...
Göz gördü hakikati,
Sırlar ortaya saçıldı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrik ediyor,saygılarımı sunuyorum 10 puan
Gerçek sevgide mana sevginin kendisidir...çok güzel ve içtenlikle anlatılmış bir sevgiyi okudum şiirinizde...yüreğinize sağlık arkadaşım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta