Dem tutmaya, belki muhabbete
Olmak belki hamlıktan yanmaya...
Limansız çırpınışların sonuna son koyarcasına!
Uzanarak dünden arta kalan ne varsa
Ney tonunda kucakladığım kadife yüreğimle
Ani! Sessiz! Ve habersizce...
Yakuta, inciye..Herkese ve herşeye değer...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




insana yaşamak için bir neden büyük bir neden olan mana..... teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta