Mahşer yolcusu Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Doğru yoldan sapıp derde düşmeyem,
Nefsimin ardına salma Yarabbi.
Hakikatten bir an bile şaşmayam,
Kalbimi ikiye bölme Yarabbi.

Kalp kırmadan ömür sürmek nasip et,
Kin tutmayan temiz yürek nasip et,
Kul hakkından uzak durmak nasip et;
Boynumu veballe bükme Yarabbi.

Ecel döşeğime dayandığı gün,
Dünya denen düğün kapandığı gün,
Ardımdan bakan göz yaşlandığı gün;
İmanımı benden alma Yarabbi.

Kabre vardığımda yalnız yatarsam,
Melek sualinde şaşıp susarsam,
Rahmet kapısında durup ağlarsam;
Ümidimi senden kesme Yarabbi.

Mizan kurulup da her iş tartılsa,
Defterler açılıp kullar çağrılsa,
Gizli günahlarım bir bir saçılsa;
Beni o gün mahcup etme Yarabbi.

Sırat ince, amel yüküm pek ağır,
Korkudan titriyor bu garip bağır,
Sana yalvarmazsa kalp kör ve sağır;
Kulunu ateşe atma Yarabbi.

Resul sancağında bizi toplayıp,
Kevser'inden kana kana sulayıp,
Yüz karamı affın ile yıkayıp;
Rahmetinden uzak koyma Yarabbi.

Bir ömür geçti de aktı sel gibi,
Sabah açıp akşam solan gül gibi,
Sana geldim âciz, mahzun kul gibi;
Kapından eli boş kovma Yarabbi.