Bir metrecik yolu var, gider dönersin,
Bir koğuşta, uzun bir ömür sürersin,
Yüzün güler, fakat içinden ağlarsın,
Şu! Mahpushane, köşküdür kara bahtın.
Sabahın güneşi, doğmaz ki buraya;
Taş dibindeki ot, götürür doğaya,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta