Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Derya Olmazsan Bir Göl Ol Sen de

Kimi şu dünyadan geçip de gitmiş
Kimi lale sümbül açıp da gitmiş
Kimi incisini saçıp da gitmiş
Edep sende erkân sende yol sende

Dolmuş da yıkmış bendini
Şu yiğitlere bakın
Dağlara vurmuş kendini
Yıldızlara daha yakın

Ustalar onun kardeşi

Durulur bora
Durulur fırtına
Diner de tufan
Gün olur Nehar olur
Yedi renginde evrenin
Kuşlar sevdalanır

İLİM YOK İRFAN YOK OMZA BAŞ OLMUŞ

Hele Bakın şurda caka satana
Haytaya hayduta can yoldaş olmuş
Sözü ters yüz edip nutuk atana
İlim yok irfan yok omza baş olmuş

IŞIĞA AŞIK ADAMLARDIK

ışığa aşık adamlardık
umut topladık yapraklarımızda
çocukluk düşlerimizi serptik yollara
geceye yıldız yıldız öpüşmelerimizi serdik

İnsan için yananların
Kurban olam küllerine
Hayır ile ananların
Bal olsaydım dillerine

Gözde sevda saçanların

Yatarız
Bir yayla umutla
Bin leyla sevdayla

Kalkarız
Ya riyaya

Ne bir görüş ne felsefe
Boş şeylerle dolu küfe
Yüreği mi parayı mı
Neyi tartmalı bu kefe

Duygu şeytanın işinde

SEVİŞİ SAVAŞA ÇEVİRDİ

Hay şu feleğin çarkına
Çok kişi boşa çevirdi
Değirmeninin harkına
Avara taşa çevirdi

Ne kadar da sıcacıksın be cemrem
Güneş olup açacağım gelir yanında
Ilgınına ispinoz konmuş derem
Serçe gibi uçacağım gelir yanında

Nefesin dağ yeli dinginlik huzur