Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

YOLCU GİDER ARKASINDA YOL KALIR

Yaprakları gibiyiz bir ağacın
Yapraklar dökülür geri dal kalır
Yol açmadan gidişindir son acın
Yolcu gider arkasında yol kalır

Âşıksan yârini  dile düşürme
Sevda açık olmaz sır ile olur
Yorgunum ey yar ne olur çok görme
Yolculuk dediğin yar ile olur

Yoksulsun diye kim demiş ki bana
Sevdayla kavganın galibi benim
Fakirliktir aşkın düşmanı ama
Sevgi dolu gönlün sahibi, benim

Sen Eros de ben iyilik perisi

Bazen hastalıktı bazen işsizlik
Dert olup kapıyı çaldı yoksulluk
Ahsen-î Takvîmde yaş iplik iplik
Kaçının canını aldı yoksulluk

Bu gün başka yarın bir başka tasa

Yutkuna yutkuna ömrü hayatı
Yansa su veren yok halı yoksulun
Mahşer gününden öncedir sıratı
Doğmadan kesilir yolu yoksulun

Ömür gelir geçer sefa süremez

Neler oldu bitti kahpe dünyada
Kimler geldi geçti izleri yoktur
Kapanmış bir taşın kuytusuna da
Kimseye diyecek sözleri yoktur

Kimisi yaşar ya bir küsküt otu

YİNE SOL YANIMDA BİR İNCE SIZI

Leyladan sıladan bir çağrı gibi
Çıkıp da gelir çoban yıldızı
Bebesiz memede bir ağrı gibi
Yine sol yanımda ince bir sızı

Metrelerce atlas kumaşın olsa
Söyle hele giyeceğin ne  kadar
Kazan kazan ekmeğin aşın olsa
Söyle hele yiyeceğin ne kadar

Can dersin boynunu büker gidersin

YOĞUMUŞ
İster cin iç ister rakı şarap iç
Tüm gök yüzü senin bildiğince uç
Hangi toğrağı seversen orda aç
Cennette bir yasak sınır yoğumuş

Garibi güzeli tutarlar taşa
Nerde garip acısı acın olsun
Neler gelir oğul sağ olan başa
Yoğu var eylemek amacın olsun

Nerde haset gördüm dünyası dardır