Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Evlerinin önünde asmalı talvar
Nasıl da yakışmış yare oyalı şalvar
Ne oldu a sevdiğim sende bir hal var
Bu kadar çok severken diyorsun yalvar

Evlerinin önünde karanfil asma

Ben ki bir çöl idim kara topraktım
Şu deli gönlümü deniz eyledin
Yerlerede savrulan sarı yapraktım
Kırlarda açan mor mağruz eyledin

Değdin deli gönlümü hoş eyledin

Muhabbet edelim ey yâr gel beri
Kem söz ile aşka nazar eyleme
Gönül dediğin şey bir soğan peri
Olura olmaza azar eyleme

Şükür ki yâr yüzündeki şiire

Gülmeleri kurban gülmeleri
Kime battı yarin kahkahaları
Kim sürgün etti yüzündeki gülmeleri

Kim netsin
Bu apansız

Baştacı etmedin ki sen kendini
Nasıl kader yazıyorsun ey Saki
Sevgin ne bilgin ne sen bil haddini
Kime niye kızıyorsun ey Saki

Sen yâr yâren dersin yârin el diyor

Ey Saki herkese açma gönlünü
Namerdin sohbeti dara düşürür
Kadir kıymet bilene ver gülünü
Lûtfu nezaketi nura düşürür

Hasrette  vuslatta aşkın halidir

Karanlık çökünce "Ben geldim!" deyip
Şafak şafak aşk olup  sökecektir
Ne gözün ne gönlün görmez olunca
Gönlümün şemini O, yakacaktır

Her nerye ne yöne dönersen dön

ey sevdigim bilebilsen sen nesin
gülüp etsen sanki bir cam güzeli
bir çeşme akısı bülbül o sesin
yüreğimde sevginin en özeli

bir kör göze idim nehir eyledin

Ey sevdiğim neden bunca sitemin
Senden başka güzel bildiğim ne var
Gonlümde dolumsun cemimde demim
Senden başkasıyla güldüğüm ne var

Sensiz lokma bile haramdır bana

Şiirlerin şarkıların sesi sen
Arkana bakmadan git ey sevgili
Gönül sarayımın prensesi sen
Ateşle yakmadan git ey sevgili

Sana ne bir sitemim ne de kinim