Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Ne kadar şanslıyım dostlar bilseniz
Aynı dalda hem gül hem nergizim var
Öyle bir gönlü var ki derya deniz
Bir günde hem bahar hem de yazım var

A sevdiğim seninle düştüm aşka

AYNI KİŞİLER
ayağım takılsa
yaşlanmışsın diyenlerle,
salıncağa binsem,
çocuk musun diyenler aynı kişiler…

AYNŞTAYIN HOŞTAYN

Anladım ki sevgili
Cahil bir toplumda
Sevilmek övülmek
Değerli olman için hani

AZAT EDİN GÖK YÜZÜNÜ KARANLIĞI ARALAYIP

Aşk isyanda, ışık kayıp
Azat edin gelen günü
Azat edin gök yüzünü
Karanlığı aralayıp

AY ŞİİR OLMUŞ DA ŞAİR UYKUDA

Ay şiir olmuş da şair uykuda
Ağaçlar çeşmeler kuşlar pür dikkat
Bir yamaç çiçek olup açar sabaha
Suyun şarkısında nağme nakarat

Ay uyumanı
Güneş gülüşünü bekler doğacağım diye
Bulutlar bakışını bekler yağacağım diye
Ben seni beklerim seveceğim diye
Sen büyücü müsüm deyiver hele

Bir yere kadar tat verir o hayat
Ayıbım günahım sevmekten olsun
Gayrı yolun kalanını sen anlat
Cananın gönlüne değmekten olsun

Sevgi emek nerde orası kâbe

AYIBININ ESİRİ

Götürüp de uçurumdan atarlar
Millet dediğin bir sürü olunca
Bir insanı kör paraya satarlar
Kul ayıbının esiri olunca

Ay gibi gönlüme doğup da gelen
Akşam güneşince batma ne olur
Noksanım günahım sırrımı bilen
Hilal kaşlarını çatma ne olur

Sana olan aşkım sevgim çok derin

ATEŞTEN GÜL ALIP PİŞTİN Mİ DEDİ

Bir sevgi cemine serdim postumu
Pir aşk ile dolup taştın mı dedi
Deyiverin düşmanımı dostumu
Ateşten gül alıp piştin mi dedi