Sen gidince anladım bendeki seni,
Sen gidince anladım bendeki yerini.
Ne kadar da bomboş kaldı içim,
Ne kadar da yalnız kaldı yüreğim.
sen bilmezsin yalnızlığı ayrılığı sen bilmezsin.
yangın yerine döner yüreğin
geceler; baykuş gözü geceler alır koynuna
bilsen nasıl korkarsın.
bir dost eli arar bulamazsın,
oturur ağlarsın inanki kendi gölgenden bile korkar kaçarsın.
Tutmayın beni patlaram şimdi,
Patlaramda yıkaram Züleyha köşklerinizi.
Yılların efkarı var üzerimde;
Ne hasretler büyütmüşem,
Ne gurbetler bitirmişem,
Mahpusta volta atmışam,
Bu ne şanstır, bu ne talih?
Hiç bir yere varamadım
Gönül boş kaldı hayaller boş,
Hiç birşeyle dolamadım.
Bir ömür rüzgarı vurup geçti serimden,
Beni düşünme sen;
Bütün ayrılıklara adımı yazmışım.
Kaybetmişliğim bakidir,
Kazanmışlığım yalan.
Her gidene gözlerimi yaşartmışım,
Ardımdan olmamış birtek ağlayan.
Nedir bu işveler, nedir bu nazın,
Sanki uzun ömürlümü yazın,
Hele bir yağmaya başlasın karın,
Ortaya çıkar o soğuk yüzün senin.
Ne dostun kalır, nebir sevenin,
ne olur dur gitme;
gel sen birgün daha ertele bu gitmeleri
nasılsa gidince bir daha dönmeyeceksin
gidince unutacak beni yeni hayaller kuracaksın
ne olur dur gitme;
Ne olur bakma gözlerime korkuyorum
Meçhul karanlığa beni çekecek gibi
Azıcık aklımı alıp başımdan
Mecnun edip çöllere atacak gibi
Yüreğime işliyor bir hançer sanki
Ben nedeyim bu dünyayı
O yar benim olmayınca
İstemem köşkü sarayı
O yar benim olmayınca
Ne yaşayım ne güleyim
Serseri bir gecede buldum seni
Şimdi nasıl bırakırım söyle
Acıyı tatlıyı tattım seninle
Şimdi nasıl bırakırım seni
Ne mecnun sevdi benim gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!