Mahmut Dilmaç Şiirleri

9

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Mahmut Dilmaç

Sanatımız acılarımızdan daha büyük olmamalı
Ayakları çıplak çocuklar dururken
Dramı sadece tiyatrodan anlıyorsa eğer bir insan
Hayatı hiç yaşamıyor demektir
Midesine zarar veriyorsa açlıktan çıkmış bir çocuk
Ve aç kalmak için takılıyorsa midelere kelepçe

Devamını Oku
Mahmut Dilmaç

Martı kanatlarından vurulmuş kanıyor dünya
Çırptıkça kanatlarını dökülür günahsızlar
İbreti âlem kalır martının yaralı kanatlarında
Ve bilirim artık martıların kanadını taşıyamaz dünya
Ben anne rahminde öğrendim, mescidi aksanin yönünü
Anne karınları cennet serüveni

Devamını Oku
Mahmut Dilmaç

Terapili elleri vardı
Dokundu mu
Yok ederdi kanseri
Diriltirdi ölüyü
Hele birde okşadı mı çocukların başlarını
Ölümü ölçerdi çocukların boyları

Devamını Oku
Mahmut Dilmaç

Aşk hükümlüler, infaz ve intihar girişimine aşk
Ben suçumu cümlelerle itiraf edemeyeceğim
Çünkü ölümün konuşulmadığı bir çağda
Ölülerin suskun kalması suç sayılmayacak

Evet, ben suçumu cümlelerle itiraf edemem

Devamını Oku
Mahmut Dilmaç

Yaslan duvara ölüm
daha çok küçüksün
ağzında emzirdiğin aşk
kekeme duvarlarda
ceylan göğsünü parçalamış gülüyor
Kapat kepenkleri

Devamını Oku
Mahmut Dilmaç

Şüheda biliyorum
Kızıyorsun
Evet haklısın
Bir nokta kadar ciddi olamıyorum
Sana gelirken hep üçe bölündük
Kendimle ben

Devamını Oku
Mahmut Dilmaç

Sana bütün çehremle döndüm kıyametten
Yüzün iki bin on altının çeyreği kadar yüksekte
Ve ben bütün alışkanlıkların anasından kalmış kalıntı
Yüzün dünyanın atlası, benim yıkık evim
Yalnızlık beni hergün kaldırımlarda doğurtup bırakan yalnızlık
Çekilmiş bütün ızdırap şiirlerin anasıdır yalnızlık

Devamını Oku
Mahmut Dilmaç

Kırmızıya çalar rengin, biraz daha berrak
Yüzünün sıcaklığını mevsimler belirler
Biraz uzak
Biraz yakınsın
Bende tam arafta
Alemi içinde saklar

Devamını Oku