Mahkumuz Şiiri - İlhan Vural

Öpmek, öpülmek beyazdı,
Leke kaldı.
Çaresiz bir eylül ayında uyku tutmadı.
Ah şimdi ümitlere değil de sana sarılsaydım,
Saçlarını koklasaydım;
Muhtemelen bu şiiri yazamaz,
Mutluluktan bayılırdım.
Ve damarlarımda bir emekli libidosu...
Farklıydı,
Saçlarının her bir telinin kokusu.
Masallarla ayrılmış gibi her biri mutlu sonlu.
Aynıydı,
Hepimiz aşıktık çünkü;
Her birimizin sevdiği kadın diğerlerinden daha güzel.
Hayvanca sevda ile aşkı ayıramadığımız yüzünden
Mahkûmuz
Sabahlara kadar oturup düşünmeye
Bir çift gözü.
-İlhan Vural-