Madenimsin Şiiri - Hatice Ertürk

Madenimsin kıymetine kimse paha biçemez
Biçmek şöyle dursun seni herkes de keşfedemez
Gizli hazinenin suretteki tezahürüsün
Kolay değil öyle hocam her göz seni göremez

Manâyı sırlamışsın baş gözüne kapatmışsın
Mutu kable ente mûtû hâlini yaşamışsın
Herkes gibi davranarak kendini saklamışsın
Can gözüyle bakmayanlar seni idrâk edemez

Men arefe nefsehu fekad arefe rabbehu
Dedi geçti hep bilenler cümlesine olsun hu!
Değer kıymet bilmemek insâfa sığar mı ya hu
Yerinde cevhere hocam gafil rağbet edemez

Varsın bakmasınlar, görmesin ve de bilmesinler
Anlamasın, basıp geçsin, idrâk edemesinler
Haddi aşıp kıyl-u kâl'e iftiraya girsinler
Hakikatin güneşini hiçbir çamur örtemez

Bu göz bu kulak bu duyuş Haktan gelen nasiptir
Arı duru saf bir gönül kula büyük nimettir
Doğru gözle bakanlar da aslını görecektir
Basireti olmayanlar altın bakır seçemez

Senin güzelliğin gör ki ehline ayan beyan
Onlar seni tanır bilir sever hem de an be an
Bize de nasip etmiş bak şükür yüce yaradan
Tatmayanlar bu duyguyu hiçbir zaman bilemez

12.11.2024