Dağların altına karlar yağıyor,
Beyaz değil gardaş kömür karası,
Fırtına tipiyi rüzgar sağıyor,
Niye son bulmuyor maden yarası,
Kepçeyle toplayan böyük adamlar,
Kendini adamdan sayan madamlar,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




KÖMÜR KARASIDIR
Kömür karasıdır beyaz yüzleri
Karanlıkta görmez siyah gözleri.
Üçyüzbir işçiyi toprağa gömdük
Şehit dedik ağlatıyor bizleri…
- Tozkoparan/ İstanbul
İsmailoğlu mustafa YILMAZ - İstanbul
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta