Madem Sonu Hasretti Şiiri - Fevzi Şahingöz

Madem sonu hasretti, neden beni bağladın?
Veda edip giderken, bana mendil sallama
Ayrılırken yüzüme, bakıp bakıp ağladın?
Veda edip giderken, bana mendil sallama

Dönüşü yok bu yolun, vuslat artık çok uzak
Kader kurdu oyunu, geri dönmek bir tuzak
Bir vedaya sığdırdın, sen beni bırakarak
Giderken boynu bükük, bana mendil sallama

Gittin karardı günüm, sönmez artık ateşim
Senden sonra doğmadı, doğmaz oldu güneşim
Ne söylesem düzelmez, yaptığın yanlış seçim
Giderken boynu bükük, bana mendil sallama

Gözlerindeki nemle, bir gizli dert sakladın
Giderken gururunu, yaşlarınla akladın
Gönlümün sarayını, bir veda ile yıktın
Giderken boyun büktün, bana mendil sallama

Hangi rüzgâr savurdu, hangi el seni aldı?
O eski hatıralar, bir limanda mı kaldı?
Gidişin şu ruhumda, en acı bir masaldı
Rıhtımda boynu büktün, bana mendil sallama