Maddenin Nefesi Şiiri - Erkan Arslan

Bir zerre damla idin, düştün vaktin rahmine,
Çarpıldın kuru dala, indin yaprak üstüne.
Döküldün miktar kadar, senin adındır mine,
Eridin kayboldun, sordun yeşeren güne.

Sükûta karıştı ki, çoktan amansız geçim,
Giyindin elbiseni, yeşil mi ama yeşil.
Ansızın bürünür ki, apansızın bir seçim,
Kökün toprak altında, gökler başına kefil.

Serpildin sendeledin, olursa olur dedin,
Muradın mutluluklar, keder içinde metin.
Işık sarar belini, ruhuna şifa edin,
Aniden yel koparır, tutarsa tutar yetin.

Kimdir inciten seni, bu tutkuyla sarılan?
Zerren dokunur ona, parça parça müthiş an...
Kopar girer ruhuna, cevherine yayılan,
Bir varmış biri yokmuş, damla damla hüsnü zan.

Erkan Arslan - 27-08-2026