Yaş mı kemâle erdi,
Yoksa hayatın olağan döngüsü mü?
Bedenim öylesine yorgun ki,
Anlayamadım gitti.
SANAT ile HAYAT
Hayat bazen
omuzlarımıza çöken
isimsiz bir yorgunluktur.
Günler birbirinin kopyası,
ŞARKILAR DA AĞLA
Bazı şarkılar vardır,
insanın ömründen kopup gelir.
Bir vapur düdüğünde saklıdır çocukluğun, bir udun telinde yarım kalmış bir aşk,
bir kemanın sesinde İstanbul’un hiç kimseye anlatamadığın yalnızlığı…
Bu nasıl bir çağdır,
takvimler ilerliyor ama
vicdan yerinde sayıyor.
Adı konmuş; savaş.
Oysa savaş bile utanır
bu kadar çocuk öldürmeye.
Eskiler “Ağustos’un yarısı yaz yarısı kış” derler…
Ne kadar da doğru, bunaltıcı sıcaklar gitti,
yerini tatlı bir serinlik aldı.
En azından İstanbul için.
Öyleyse gezme vakti, bir an önce yollara düşmeli…
Bekle beni sevdanın şehri, geliyorum!
Şiir küstü mü?
Yoksa biz mi ilgilenmiyoruz?
Hâlbuki şiirsiz edebiyat olmaz...
Daha doğrusu şiirsiz hayat yaşanmaz.
Geçenlerde şair bir dostumla karşılaştım...
Çağımız şiiri de tüketti.
Oysa ne şairler tanımıştık, hepsi birer ekol.
Nazım’ın evrenselliği tartışılır mı?
Vatan şairimizi insanlık âlemi tanıyor.
Cemal Süreya, böylesi bir daha dünyaya gelir mi?
Hele Orhan Veli, her bir şiiri lezzetin dorukları.
12 Eylül yılları, baskılar tüm hışmıyla sürüyor.
Kaçaklık dönemim, bol bol kitap okuyorum.
Daha internet icat olmamış, küçük bir defterim var.
Kayda değer satırları not alıyorum.
Dün bir göz attım, aman tanrım, neler yazmamışım ki...
Son sayfadan başlayayım...
Siyasetin çürümüş labirentlerinden sıyrılıp birazcık nefes almak,
birazcık hayatın derinliklerine dalmak...
Yorgun ruhuma öyle iyi geliyor ki...
Durmak yok, ver elini Burgaz.
Sait Faik'ten mi nedendir bilinmez; bu adayı çok seviyorum.
Sanki kurtarılmış bölge.
12 Eylül yılları, baskılar tüm hışmıyla sürüyor.
Kaçaklık dönemim, bol bol kitap okuyorum.
Daha internet icat olmamış, küçük bir defterim var.
Kayda değer satırları not alıyorum.
Dün bir göz attım, aman tanrım, neler yazmamışım ki...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!