Mabet Nefesi Şiiri - Öznur Tali

Mabet Nefesi
​Gözlerimi kapattığımda hissettiğim o şefkatin,
Uzaktan sarılmak gibi aslında; sessiz ama gerçek.
Sen benim suyun üstünde ilk nefesim,
Kalbimin en yakın, en uzak köşesisin.
​Artık biliyorum;
Aramızdaki bu sessiz köprü sadece özlemden değil,
Senin kalbinden benimkine akan o gizli sözdenmiş.
Şimdi gözlerimi kapatmak daha huzurlu,
Çünkü sevilmek, ruhun en güvenli eviymiş.
​Bir ömür o ev benim mabedim olsun,
Orada içimiz sadece huzurla dolsun.
Ve ne zaman özlersek,
Uzaktan kollarımız hep orada sarılsın.
​Kader sussun artık, bu bizim sessiz yeminimiz olsun;
Gözlerimizi her kapattığımızda dünya dışarıda,
Biz ise hep yan yana kalalım.
Beni sana götürmeyen yollar utansın
Kıskansın bizi kavuşanlar
Bir gerçeğe şahit olalım
Kavuşmak uzaktan da güzeldir

27 01 2025