Çok geç kaldın... zamanın çarklarında ezilirken sevgi çekirdeklerim .
İçinde tane olmayan bir kabuğa rast geldin,
Belkide öyle olmalıydı bilemeyeceğim ,
Eski insanlar gibi yetiştiremedik bu zemheriden önce tohumları bir çukurda saklamaya ....
Önce yağmur yağmıştı , bize ilk darbeyi o vurmuştu ...
Sonra güneş ışığını sakındı bizden , ya rüzgar? Onun hiç mi suçu yoktu ...
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 12:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!