Ma vera Şiiri - Muhammed Burak Başkan

Mavera,
Şimdi hangi ilacı kullanmalıyım bu ağrıya?
Deli gibi çalışsam da farmaya, hazır bir reçetem yok seni sağaltmaya.
Sağda solda adımı çıkaran şu meşvereti dağıtmaya,
Yetmiyor gücüm,bir çare bulamıyorum,biçare oluyorum Mavera.

Sina öleli asırlar geçti, artık şifacılara şifacı demiyoruz.
Bu ülfeti kim daha güçlü çekimlerse o oluyoruz.
Biz bu çağda kendimiz olamıyoruz Mavera.
Bir ben Diyojen'i Hayyam'a ispiyon ediyorum.
Eski Yunandan sıkılıp, kabz hâli yeni yunan tövbeli bir satrap kimliği buluyorum.

Göğsüme oturmuş kalkmayan bir misk öküzü var Mavera.
Boynuzlarında bu evren olmasa da bir evren taşıyan.
Sessizliğin beni hay zikrine ram olmuş dervişlerden kılıyor Mavera.
Hiç yaşanmayacak geleceklerde ismine zamir kılıyor beni .

Aklıma bir iki analeptik gelse de Mavera,
Daha burjuva dertlere sahip fakihler bulup,
Daha popülist söylemler ile kazanıp bir şecaat,
Bir kabahata bir şefaat;bir letafete bir defaat.
Bulurum ben,yan etki istemem melaiki sistemlerinde Mavera

Adın geçen hangi masalda eksikse bir otacı,
Sözgelimi athelas yetişen bir evrendeyse hele bu anlatı,
Alelacele yetişirim birkaç satır betimlenip.
Bir merhem sürüp sağaltırım yaranı Mavera.
Ve lakin masallar dışında inanmam alternatif tıbba.
Ve lakin hep duam olacak ,gövdenden sökülü şafaktan gövdeme esen saba.