M E M L E K E T
bu öyküm sevdiklerini beraberinde götüremEeyenlere armağanım olsun.
Hatırlar mısın gönül? sırtın gerisindeki armut ağaçlarımızı, hani ilyasların çayırının başındaki armutlarımızı.
hani ikimizde çok küçüktük ya işte o zamanları, nasıl hatırlamazsın hayret bir şey, aşk olsun gönül.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Uzun süredir antolojiye vakit ayıramamıştım.Nataşa isimli şiirime yazdığınız yorumdan yola çıkarak memleket şiirinize ulaştım.Duyguların dışa vurumunda -hünerden fazlası var hücrelerinizde kutlarım.Benim, gönül isminde dertleşeceğim bir dert ortağım olmadı ama-sürmeli adında bir kuzum vardı ve onunla ilgili anılarımı *küçük çobanla sürmeli kuzu*isimli şiirimde yazmıştım hatırlamama vesile oldun.Kalemin daim olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta