Lütka Şiiri - Savaş Yavuz

LÜTKA

Eniştemin “LÜTKA”sı,
Anamın “ana” hatırası,
Bizlerin ana yarısı,
Güler yüzlü,yeşil gözlü teyzesi,
Böyle aniden nereye?..

Dün vardın dünyamızda,
Bugün yoksun.
29 Ocak’ın ilk dakikalarında
Yeni bir günü selamlarken İzmir,
Uçup gittin dünyamızdan….
Teyzem,oldu mu ya!...
Böyle,aniden sessizce nereye?...

Ne yapsan sana yakışırdı,
Çünkü,sen yakışanı yapardın.
Ne sessizce gelirdin,
Ne sessizce giderdin.
Bu sana hiç yakışmadı Teyzem!..
Böyle aniden sessizce nereye?..

Hasta olup yatmadan,
Enişteme son bir kez bakmadan,
Kucaklaşmadan,vedalaşmadan,
Böyle,aniden,sessizce nereye?..
SAVAŞ YAVUZ

( SOMA…29 OCAK 2002)
( SAAT:23.30)

NOT: LÜTKA” ..Bizim macırlar “LÜTFİYE” ‘ye “LÜTKA” derler.
“Bizim macırlar” ise;1924 yılında Selanik’ten Anadolu’ya zorunlu göçe tabi tutulan dedelerimiz,ninelerimiz….Muhacir: “göç eden” demek;halk arasında “muhacir” sözcüğü “macır” şeklinde söylenir.