Luna Şiiri - Bünyamin Özdemir 2

Bünyamin Özdemir 2
80

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Luna

LUNA

Hey Luna
Camların fersah fersah ötesinden sesleniyorum sana
Gözlerine eşlik yağmurlar yağıyor

Ey toprağım Luna
Eyvahlar olsun ki bana,
Anam kabullenmez "Luna" diyemez
Sırlarla dolu mahremiyetini döktün sokaklara

Ah ah ah Luna
1000 yıldır parlayan şu ayna
Şimdi Lunaparkta sihirli bir ayna
Miss and Mister'lerce: hah hah ha…

Böyle sürecek mi onları eğlendirdiğin
Yıllardır gülüyorlar gülüyorlar gülüyorlar bana
Duvar olur mum olur dilim dönmez konuşamam
Sen böyle değildin konuşsana Luna:

Pembe incili kaftanlar giyerdin
Adın anıldıkça titrerdi kıtalar
Lalenin o kapkara gözleriydi gözlerin
Deliler gibi tutkundum sana

Ah Luna Ah luna
"Suna" diyemiyorum sana
"Suna" diyemiyorum sana
"Suna" diyemiyorum sana
Gözlerime eşlik yağmurlar yağıyor
Camların fersah fersah ötesinden sesleniyorum sana

Bünyamin Özdemir 2
Kayıt Tarihi : 26.01.2021 15:25:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Milli Gençlik Vakfı- İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Bülteni dergisinde yayınlandı. Aralık 1990, ilk sayı.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!