LUNA
Hey Luna
Camların fersah fersah ötesinden sesleniyorum sana
Gözlerine eşlik yağmurlar yağıyor
Ey toprağım Luna
Eyvahlar olsun ki bana,
Anam kabullenmez "Luna" diyemez
Sırlarla dolu mahremiyetini döktün sokaklara
Ah ah ah Luna
1000 yıldır parlayan şu ayna
Şimdi Lunaparkta sihirli bir ayna
Miss and Mister'lerce: hah hah ha…
Böyle sürecek mi onları eğlendirdiğin
Yıllardır gülüyorlar gülüyorlar gülüyorlar bana
Duvar olur mum olur dilim dönmez konuşamam
Sen böyle değildin konuşsana Luna:
Pembe incili kaftanlar giyerdin
Adın anıldıkça titrerdi kıtalar
Lalenin o kapkara gözleriydi gözlerin
Deliler gibi tutkundum sana
Ah Luna Ah luna
"Suna" diyemiyorum sana
"Suna" diyemiyorum sana
"Suna" diyemiyorum sana
Gözlerime eşlik yağmurlar yağıyor
Camların fersah fersah ötesinden sesleniyorum sana
Bünyamin Özdemir 2
Kayıt Tarihi : 26.01.2021 15:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Milli Gençlik Vakfı- İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Bülteni dergisinde yayınlandı. Aralık 1990, ilk sayı.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!