Merhaba Loreen
Keşke seni son bir kez daha görme şansım olsaydı demek geliyor içimden ama seni ne kadar " son kez " görürsem göreyim hep bunu tekrarlamak isterim. Tıpkı hayatımız boyunca en sevdiğimiz şarkı olacak olan o ilahi müziği ilk dinlediğimiz duygu gibi: Sürekli tekrarlama isteği. Belki de Loreen seni gerçekten son kez, o gün görmüş olacağım. Her an dans edecekmiş gibi yürüyüşlerini, her an şarkı söyleyecekmiş
gibi konuşmalarını görememek ne acı. " zamanla bütün acılar geçiyor " dediğini duyar gibiyim ama Loreen, insanın hayatında bazı eksiklikler var ki acıları geçse de yoklukları sürekli kalıyor.
Kendimi duyu organlarımdan birini kaybetmiş gibi hissediyorum. Evet Loreen, hissettiğim duyguyu tam olarak böyle açıklayabilirim. Sanki duyu organlarımdan biri benden eksilmiş gibi. Acısı geçse bile,
yokluğunu hayatım boyunca hissedeceğim duyu organlarımdan birini kaybetmek gibi.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta