Lokman Kurucu Şiirleri

15

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Lokman Kurucu

plastik geçitler
yamacına çıktığım derinlikler
her şey bitiyordu hayallerin kara bilgeliğinde
çoğalsın diye içimdekiler
bazı düşlerin keskin dişleri arasında kalıyordum bazı geceler
yetmiyordu intiharlar

Devamını Oku
Lokman Kurucu



çocuktum
dört din kadar geniş avlumuzda
komşu çocukların sünnet düğünleri
ve dağılan yemekler, çekilen halaylar

Devamını Oku
Lokman Kurucu

...ve dönüp aynaya baktı
tanrıyı gördü
şaşırmadı
'ben de sezar' dedi

Devamını Oku
Lokman Kurucu

Buz Yanığı

buz beyazı çocuklar
buz beyazı çocuklar

bu gece

Devamını Oku
Lokman Kurucu

I

kelebek mezarlarından hayat
koca bir bağ gibi göründü ona
asmaların gölgesinde tilkilerin
yılanların çocukların

Devamını Oku
Lokman Kurucu


bu köpekleri üç ayaklı bıraktılar
uzun uzun uzadı yollar, yorulduk
utandık iki ayaklı olmaktan

anlattılar bize tek fişekle, anladık

Devamını Oku
Lokman Kurucu


sonu K ile biten bir isim bulalım demiştim sana
şimdi neresinden gireyim ruhunun da
kafiye olsun ruhuma.Nar!

ne için Nar?

Devamını Oku
Lokman Kurucu

aşağıda rüzgarla kavgada bir otobüs
önünde ipsiz uçurtmalar gibi altılar
okyanusun tuzundan denize karışmışlar
kusulmuşlar şehirlere caddelerde doğrulmuşlar
gözleri tam açılmamış burunları olmamış
kafaları demirden ayakları kireç elleri bakır

Devamını Oku