Takılıp İstanbul süzülüyor bir lodosun peşinde
Sessiz ve serin suların sonsuz seyrinde
Sarkıtıp salkım salkım söğütlerden saçlarını
Savurur çeşmelerden sessiz serin yaşlarını
Duyulur serserinin ıslık sesi sokaklarda
Aks-i sadâsıyla ezânın semâlarda
Sustu sesleri silinip bu dünyadan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta