Gündüz geceyi kovar, saatler yaklaşırdı,
Beklerken, karanfiller elimde aklaşırdı.
Yontardı tırnakları, sokağı, gözlerimin,
Şiirlerle doluydu duvarları evimin.
Gökkuşakları nasıl çıkarsa yağmur sonu,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta