İnsan hayata mahkûm, çevrili dört bir yanı;
Yer bizi çekiyorken, iten kim bu zamanı?
Gez, dolaş, çalış, didin ve gel aynı noktaya;
Gençlik tufanı dindi, gemi vurdu karaya!
Dün, bugün, yarın olur; hepsini gün bilirdik,
Zaman bizi uyutmuş, yelesiz ata bindik.
Nasıl aldıysa emri ilerliyor usulca,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta