Leyli Şiiri - Melek Dalgıç

İçimde ne kandiller yanıp söner
Leyli leyli
Gece türküye durunca
Bir sonsuzluk ülkesinde
Dolaşırım yalınayak
Üzerimde beyaz elbisem
Geceye rağmen
Mavilikler sarar ruhumu
Yeşile tebessüm gözlerimde
Dur la git arası
Bir yolcuyu uğurlar kalbim seni
Zaman zamanda
Yine döner gelirsin
Ruhum da çağırır
Sanki geri çığlıkla
Gözlerimde hayalin
Beklersin üşümüş
Islanmış mahzun bir çocuk gibi
Kıyamam göndermeye
Açılır kalbimin kapısı
Gel derimde
Hani sanki
Bir müze ziyaretçisi gibi
Sonra elveda der
Gidip tahtına kurulursun
Senli sokaklar kalır bana
Bundan ibaret
Bir gün avuç içime
Sakladığım
Şekerler gibi bendede erirsin
Bir sinek kuşu gibi
Bütün çiçeklere konsanda
Tek bir çiçeğin aşkıyla erirsin
Bilmem kaç bin kez
Kanat çırparak
Kilitlenmiş kalbimin anahtarını
Leyli olup
Çöl çöl arasan da
Bulamaz eli boş dönersin
Kapıda kalır
Serseri gönlüm
Arz eder halini
Ne sırça sarayına kanıp
Ne sevdanın karasına aldanıp
Bir sel gibi sürüklensek de
Bizim yollarımız bulanık